Gdybym nie przeczytała serii Dotknij mnie Taheren Mafi, mogłabym być zaskoczona formą lub treścią - łączeniem tego co nadnaturalne z tym rzeczywistym, całkiem codziennym światem. Ale przeczytałam ... i właśnie dlatego z jeszcze większymi oczekiwaniami usiadłam w swoim zielonym, czytelniczym fotelu i zaczęłam czytać Utkane królestwo.
Czy czytanie książki na podstawie której nakręcono serial, który się oglądało ma sens? Czy to nie jest jak jedzenie cukierka wraz z papierkiem - już przecież wiemy co się wydarzy i jak to wszystko się skończy. Ale... no właśnie - nie znam osobiście serialu, czy filmu kótry by był jeden do jednego z tym co jest w książce. Oczywiście pomijam sytuacje, gdy ekranizacja nijak się ma do literackiego pierwowzoru.
%20%E2%80%A2%20Instagram%20photos%20and%20videos.jpg)
Zastanawiałam się ostatnio co jest kwintesencją książek dla młodzieży i nic, ale to absolutnie nic nie prszychodziło mi do głowy - bo jednak każda z tych książek jest inna, aż w moje ręce trafiła książka Axie Oh czyli XOXO. Miłość w stylu K-pop. Oliśniło mnie to jest taki przykład młodzieżówki z serii tych słodkich, różowych i oblanych lukrem.
Fantastyka osadzona w realnym świecie to ten typ książki, który do mnie przemawia - to właśnie ta odrobina niezwykłości w szary dzień sprawia - że sięgam po pojedyncze egzemplarze. Tak było i tym razem, gdy w moje ręce trafiłą najnowsza premiera Wydawnictwa beYA - Delegacja do spraw beznadziejnych.
Bycie sławnym - kto z nas nie marzył o sławie? Prawie każda dziewczynka marzy o tym aby być aktorką, piosenkarką, a w późniejszym wieku przeradza się to w marzenie o byciu modelką. Ale czy te wszystkie dziewczynki, czy ja sama marzyłam o godzinach spędzonych na nauce tekstu, choreografii, piosenek, czy chodzeniu w niewygodnych butach i traktowaniu jak... No właśnie, pewnie nie - marzył, a ja wraz z Nimi o sławie - ale tej wyidealizowanej, a nie tej, która przytłacza i odbiera radość.
Nie wiem czy się ze mną zgodzicie, ale czy nie jest tak - że kontynuacja książki, druga, trzecia czy piętnasta część jest gorsza od pierwszej? Przynosi rozczarowanie, niespełnione oczekiwania co do bohaterów, treści i wątków.
%20_%20Instagram%20profile%20%E2%80%94%20Mozilla%20Firefox%20Private%20Browsing.jpg)
Książki dla młodzieży przesycone są treściami, które nie do końca są do nich adresowane. Prawdopodobnie ja i moje koleżanki chciałybyśmy uchodzić za dorosłe,
ale nie oszukujmy się jeszcze trochę przed Nami, a jak mówi moja Mama - nie ma się do czego śpieszyć. Ale wracając do książek, tydzień temu za sprawą Wydawnictwa beYA
wpadła mi w ręce jedna z nowości, a konkretnie Amber i Jack. Miłość z boiska - cóż, idealnie - póki co uwielbiam romanse, a już takie które są adresowane do mojej kategorii wiekowej
kocham.
"Najlepsze historie to te, których zakończenia się nie spodziewamy - takie, których nie rozumiemy od razu."
Śniliście kiedyś sen, tak realny - że po przebudzeniu trwaliście w przekonaniu o jego prawdziwości? Sen w którym to Wy mieliście wpływ na wydarzenia, a nie biernie poddawaliście się temu co miało nadejść? Co jeśli takie sny można tworzyć i co jeśli jesteście jedną z tych osób, które to potrafią? Co jeśli jesteście podróżnikami, potomkami stwórców?
"Ile trzeba poświęcić, żeby być szczęśliwym?
Ile ran trzeba przyjąć, nim ciało zechce się goić?"
Kiedy ma się osiemnaście lat, życie stoi przed Nami otworem, to czas beztroski, zabawy - czas który spędzamy z przyjaciółmi, chłopakiem lub dziewczyną. To czas gdy miłość przez duże M wchodzi w Nasz świat. To wszystko prawda, ale gdy ma się osiemnaście lat pojawiają się rozczarowania, ból, tęsknota i niezrozumienie. Czytając najnowszą książkę Patrycji Wójcik - Nie jestem taki zły, doświadczycie wszystkich tych uczuć, emocji na własnej skórze.
